Μιχάλης Γκανάς
Μιχάλης Γκανάς

“Χριστός Ανέστη”, ποίημα του Μιχάλη Γκανά («Μαύρα Λιθάρια»)

Είχαμε πάρει το μονοπάτι για το σπίτι
θάλασσα ολούθε μπαμπακιά ο Απρίλης
κι όσο χωνόμαστε μες στα πλατάνια
τόσο σωπαίναν δε φυσούσε
μόνο που με κοιτάζαν από μέσα μου
νωπά τα μάτια της απ’ τα κεριά
και σφύριζα θυμάμαι το Χριστός Ανέστη.

Ο ουρανός που λίγο πριν αστροφορούσε
σ’ άσπρο σεντόνι γύριζε και σε βρεγμένο.

Δυο βήματα απ’ τη βρύση ο αδερφός της,
έσταζε το βρακί και το παγούρι του
―Χριστός Ανέστη, πώς περνάς, τι να περνούσε
κόντευε χρόνο πεθαμένος.
Γύρισε να μας δει κι έφεξε ο τόπος
σαν κάποιος να μας φωτογράφιζε τη νύχτα.

Χριστός Ανέστη, του Μιχάλη Γκανά
Από την ποιητική συλλογή «Μαύρα Λιθάρια», εκδόσεις Καστανιώτη (1993)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Νίκος Καζαντζάκης,  Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, απόσπασμα
Νίκος Καζαντζάκης: Από τη στιγμή εκείνη αρχίζει η Ποίηση